Klanten vertellen...
over hun scootmobiel aankoop
“Zonder mijn scootmobiel kan ik zelfs in mijn eigen huis niet uit de voeten!”
Milene Bouchon, Rochefort
'Toen ik was ontslagen uit het astmacentrum, zag ik een advertentie van PractiComfort. Ik vroeg een folder aan en ontving een vertegenwoordiger bij mij thuis. Een aardige man die alles piekfijn uit heeft gelegd. Hij had een plooibare scootmobiel bij zich die hij demonstreerde. Hoe hij uit en weer in elkaar moest, hoe hard je ermee kon, hoe lang je met de accu kon doen en nog veel meer. Ik was zo onder de indruk dat ik hem meteen heb besteld. Ik heb de scootmobiel nu twee jaar en heb er nog nooit problemen mee gehad. Ik kan altijd op dat ding vertouwen en ik heb er nog geen moment spijt van! Mijn dochter komt me regelmatig halen om dan met de auto ergens naartoe te rijden. Dan is een plooibare scootmobiel erg handig. Hij past namelijk in drie delen zo in de kofferbak.’
“De scootmobiel ligt standaard in de auto, zo heb ik hem altijd bij de hand als we ergens heen gaan.”
F. Janssens, Overmeire
`We waren een dagje met vrienden naar de Zoo Antwerpen, een erg mooie dierentuin die we hen wilden laten zien. Ted had het echter zo benauwd dat hij niet dat hele eind kon meelopen. Maar zonder hem wilden we ook niet gaan. Tot we erachter kwamen dat ze daar ook scootmobiels verhuurden. Dat was de ideale oplossing! Vanaf toen heb ik er op aangedrongen dat hij zelf zo’n ding zou aanschaffen. Via een krantje kochten we eerst een tweedehands scootmobiel, die het vorig jaar begaf. Toen zijn we voor een nieuwe bij PractiComfort in Gent gaan kijken.Ted heeft nu een opvouwbare scootmobiel die hij zelf kan (de)monteren. Eigenlijk ligt die standaard achter in de auto, zodat we hem altijd bij de hand hebben als we ergens naartoe gaan. Zelfs de kleinkinderen merken verschil. Als we vroeger een dagje weggingen, moesten we opa op een bankje zetten en af en toe langsgaan. Hij kon gewoon niet ver lopen. Nu gaat hij met het grootste gemak mee en geniet samen met het gezin van de dagjes weg.’
Mijn scootmobiel
Ingezonden gedicht
Hij werd wat moeilijker ter been
en kon haast nergens meer heen.
hij zat zich te verbijten.
Moest hij zijn leven nu achter de geraniums slijten?
Bij `t lopen kreeg hij kramp,
zo ouder worden is een ramp.
Het enige wat de arts hem kon raden:
Neem regelmatig wisselbaden."
Doch dat hielp hem echt geen zier
het lopen gaf hem geen plezier.
Hij hoorde z`n vrouw steeds mompelen
dat is geen lopen; dat is strompelen.
Zo kon hij toch niet verder de arme ziel.
Koop toch eens een scootmobiel.
Nu hij mankeerde niets aan zijn oren
dus zei zij dat niet tegen dovenmansoren.
In de krant las hij toen een bericht,
dat klonk voor hem als een gedicht.
Bent u beperkt in uw mobiliteit
bezoek dan toch eens onze site.
Hij heeft toen snel die site bezocht
en stantepe zo`n scootmobiel gekocht.
De wereld ligt nu voor hem open,
zonder dat hij hoeft te lopen.